Hoopvolle voornemens

Column header Noreen

Mijn columns hier gaan eigenlijk allemaal over de gasten die ik tegenkom tijdens mijn werk in de horeca. Nu zijn die ontmoetingen het afgelopen jaar wat schaarser geweest dan de jaren daarvoor, waardoor ik deze maand voor het eerst niet echt wist waar ik over wilde schrijven. Tot ik door mijn timeline ging en een eindeloze stroom aan goeie voornemens voor dit jaar voorbij zag komen. Laat ik in dit stukje eens niet een herinnering ophalen, maar vooruitblikken naar wat ik hoop dat dit jaar zal gebeuren!

Allereerst hoop ik dat de restaurants weer open mogen. Heerlijk een avond uit eten gaan, dat heb ik gemist. Ik reserveer een tafel bij dat ene restaurant dat al maanden bovenaan mijn lijstje staat. De weken voorafgaand aan het etentje spaar ik zodat ik alle acht gangen kan bestellen. Oesters vooraf, een bijpassend wijnarrangement en een heerlijk glas bubbels om mee te beginnen. De dag zelf eet ik alleen een rijstwafel als ontbijt, zodat ik ook daadwerkelijk al dat eten op kan. En dan kleed ik me waanzinnig mooi aan. Die speciale jurk, mooie hakken en de meest rode lippenstift die ik heb. Op naar een avond genieten! Smaken proeven die ik nooit zelf bedacht zou hebben, wijn drinken die ik nog niet ken, maar vooral dit alles in de nabijheid van de mensen die ik liefheb.

Borrelen in de namiddagzon

Maar niet alleen het chique dineren heb ik gemist. Straks, als de zomer weer begint, de zon weer tot laat schijnt en we allemaal op onze slippers over straat flaneren, hoop ik dat de terrassen weer open zijn. Dat ik op vrijdagmiddag uit mijn werk naar huis fiets, vrolijke muziek door mijn koptelefoon en de namiddagzon op mijn hoofd. Dat ik mijn fiets thuis parkeer, mijn huisgenoten groet en we spontaan bedenken om een biertje te gaan drinken op het weekend. Snel mijn tas op mijn kamer, mijn zonnebril op mijn hoofd en samen naar het café om de hoek wandelen, waar we plaatsnemen aan een picknicktafel. De zon schijnt laag over de huizen heen en om ons heen zit iedereen gezellig te borrelen en te kletsen. Een biertje worden er twee, drie, vier en we besluiten om hier ook maar meteen een hapje te eten. Het is toch zo heerlijk warm dat we tot laat in de avond, wanneer het allang donker is, zonder jas buiten kunnen genieten. In de lucht hangt de geur van barbecue uit het Griftpark en ietwat beschonken wandelen we aan het einde van de avond arm in arm naar huis.

Intens gelukkig

Of we besluiten om de avond naar een hoger plan te tillen. Het is weekend en we zijn nog lang niet moe, we willen dansen! We kijken of er een feestje is waar we heen kunnen die avond. Dat is er, maar helaas helemaal uitverkocht. Iedereen pakt TicketSwap erbij en als dollen zitten we te klikken tot we voor iedereen een kaartje geregeld hebben. Snel langs huis om wat gepastere kleding aan te trekken en dan, op de fiets, uitzinnig van plezier richting Tivoli. Eenmaal binnen, de jassen in de garderobe gehangen, stappen we de dampende, bewegende mensenmassa in. Heerlijke zomerdeuntjes klinken door de zaal heen. Eerst bier halen bij de bar. Met wat gewurm, geduw en getrek begeef ik me naar de bar. Het is dringen om te bestellen, maar uiteindelijk loop ik met mijn armen vol plastic glazen naar mijn vrienden die zich al midden op de dansvloer hebben geïnstalleerd. We proosten op dit jaar, dat we weer samen mogen komen, kunnen genieten. En zo dansen we samen door de nacht. Tot de lichten aan gaan en we in het eerste ochtendlicht naar huis fietsen. Intens gelukkig.

Noreen Kaland is sommelier en assistent-manager in de horeca. 
Ze schrijft over de twee dingen binnen het mooie horecavak die zij het leukst vindt: de gasten en wijn.

Delen

Share on facebook
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Meer verhalen

Dateleed

De wandel dates van tegenwoordig geven ons heimwee aan de tijd dat de horeca nog open was. Daten in de horeca. Iets waar we uren over kunnen praten, Noreen schrijft erover.